Er is al veel over geschreven. Ook door mij. En
gelukkig neemt ook algemeen het inzicht steeds meer toe dat we de weg van het
"volstoppen" van de duiven met medicijnen beter kunnen verlaten. Nu moeten we
ook weer niet met het waswater het kind weggooien. Medicijngebruik, indien met
beleid en verstand uitgevoerd, kan heel wat problemen tijdens het vliegseizoen
voorvoorkomen. Maar dat is voor velen de vraag: Wat moet ik
gebruiken?
Duivensport is een leuke hobby. Maar niemand wil gaten in de
lucht blijven staan kijken. Dus als het tegenzit zijn we maar al te gauw geneigd
om naar de hulp uit het potje te zoeken. Dat hoeft niet verkeerd te zijn, als we
maar weten wat het goede middel is.
En daar zit hem de kneep. Vele jaren loop
ik nu mee. En vaak moet ik constateren dat "van horen zeggen" dit of dat middel,
bij die of die, goed geholpen had en het daarom ook maar bij de eigen duiven
werd gebruikt. Helaas vaak zonder het gewenste resultaat. Als de nood hoog is en
het verlangen naar prijzen groot genoeg dan wordt ook nog "dat andere middel"
gebruikt dat bij die andere liefhebber toen wel hielp.
Als dan ten langen
leste de stap naar de dierenarts wordt gemaakt, dan is de infectie vaak al zo
ver doorgedrongen dat niet alleen de luchtwegen zijn aangetast maar ook de
basisweerstand van de duiven een fikse optater gehad heeft.
Als het potje van
de dierenarts dan ook niet snel helpt dan is het vooroordeel weer eens
bevestigd: Ook de dierenartsen kunnen er niets van.
Het gaat natuurlijk
lang niet altijd op bovenstaande manier. Gelukkig niet. Er zijn heel veel
duivenliefhebbers die wel degelijk weten waar ze mee bezig zijn. En voor die
duivenliefhebbers schrijf ik jaar in jaar uit mijn nieuwsbrieven in de hoop dat
onze kliniek en ikzelf een bijdrage kunnen leveren aan deze toch vooral leuke
hobby.
Ik schreef hierboven dat het inzicht dat natuurlijkere aanpak
sterk kan bijdragen aan een verbetering van de basisgezondheid van de duiven,
aan het toenemen is.
Maar wat is die natuurlijke aanpak. Dat is allereerst
goed voer verstrekken.Nu lijkt dat natuurlijk een open deur.
Maar willen we
geloof hechten aan de uitspraak dat "een duif alles uit zijn voer kan halen",
dan moet het er wel in zitten. Dus goed voer is als basis belangrijk. Hier
kunnen we hele nieuwsbrieven over vol schrijven en waarschijnlijk blijven er dan
nog veel vragen onbeantwoord.
Hier in deze nieuwsbrief wil ik er van uit gaan
dat we goed voeren. Moeten we er dan maar van uit gaan dat daarmee de kous af
is? Dat de prestaties dan toch immers vanzelf komen?
Ik ben de mening
toegedaan dat duivensport topsport is. En heden te dage leven we ook wat de
humane topsport betreft niet meer in de tijd van Fanny Blankers Koen.
De
duiven zijn anders en de verschillen tussen de duiven is niet meer zo groot als
jaren geleden. De vluchten staan niet lang meer open, uitzonderingen
daargelaten. Het komt nu aan op kleine dingen.
Kleine dingen?
Ja, een
klein mankementje is dan genoeg om buiten de prijzen te vliegen.
Het is korte
termijn politiek om dan steeds weer en steeds vaker naar medicijnen te grijpen
om die kleine mankementjes weg te werken. Ja zeker, de prestaties zullen in een
aantal gevallen weer terugkomen. Misschien niet zogoed als we hopen, maar toch.
Als we het hierbij laten en steeds maar blijven hopen en vertrouwen op het
wonder uit het potje kunnen we op termijn van een koude kermis thuiskomen. Niets
lukt, niets wil meer. "die medicijnen werken niet (meer)"of "hebt U niet iets
sterkers" zijn dan veel gehoorde kreten binnen de praktijk.
Zeker het kan een
hele tijd duren vooral eer de klad er in komt. Maar als ik mijn ervaringen van
de afgelopen twintig jaar op een rijtje zet dan is het toch een vast
patroon.
"Ge…", hoor ik een aantal van U nu denken, "immers,speelt die en die
niet al jaren top?"
Zeker, maar ik denk dat daar nu net het verschil
zit.
Want hoe vaak hoor ik niet de opmerking dat die en die wel "moet
knoeien" want dat kan toch niet zoals die speelt.
Veel van "die en die" ken
ik dan toevallig redelijk en ik weet dat ze juist niet knoeien. Ik weet dat ze
"het" in de vingers
Hebben en hun duiven kennen. Ze zien dat er iets is of
weten dat er iets kan komen en handelen preventief. Ze handelen niet pas als de
zaak in de brand staat.
Ook deze liefhebbers gebruiken medicijnen. Maar hun
medicijngebruik is preventief te noemen. Hun medicijngebruik tracht het
uitbreken van ziekten te voorkomen. Hoe kan het anders dat er diverse sterk
spelende liefhebbers zijn die, om een voorbeeld te noemen, alleen een
luchtwegmix gebruiken, zoals poeder 18 of poeder 26. En dit al jaren doen,
terwijl de prestaties niet achteruit gaan. Die liefhebbers hoeven niet te
grijpen naar allerlei andere medicijnen. Ze kunnen het simpel houden.
Maar ze
doen wel "dat extra". Dat extra is preventief handelen om te zorgen dat de
weerstand van de duiven zo hoog mogelijk is. Zorgen voor regelmaat.Zorgen voor
goed voer en zorgen dat er geen tekorten kunnen ontstaan.
Tekorten kunnen
funest zijn.
De ketting is zo sterk als de zwakste schakel.
De
uitspraak "een ketting is zo sterk als de zwakste schakel" gaat zeker op in de
duivensport.
We kunnen nog zoveel geven wat goed is. Als er een tekort is of
een relatief tekort aan een essentiële voedingsstof,
vitamine,
mineraal,sporenelement of anders, dan beginnen er scheuren te komen in het
bouwwerk dat afweer heet. Dan kunnen bacteriën en virussen, protozoën en/of
wormen of Chlamydia die allemaal aanwezig kunnen zijn zonder dat het dier er
noemenswaardige hinder van ondervond hun schadelijke werking gaan uitoefenen. En
juist dán, juist dan als dit gebeurt is er een nog hogere behoefte aan bepaalde
vitamines, sporenelementen omdat het lichaam in de alarmfase komt. Als dit
gebeurt tijdens het vliegseizoen, waar er toch sprake is van een zekere stress
voor de dieren (weduwschap, kleine jongen, de vluchten en ga zo maar door) juist
dan kunnen deze infecties hun schadelijke werking veel uitgebreider gaan
ontplooien en de weerstand van de duiven verder gaan ondermijnen.
Het
verstrekken van een medicament kan dan zeer wel nodig zijn. Maar is volstrekt
onvoldoende als het daarbij wordt gelaten.
Al jarenlang doen wij vitamines en
sporenelementen bij een aantal van onze medicamenten. Niet zo maar voor de lol.
Nee natuurlijk niet!
Medicijnen zijn immers ook stoffen die het lichaam moet
afbreken. Het zijn ook stoffen die het lichaam niet wil. Die opgeruimd moeten
worden. En ook voor deze vaak ingewikkelde chemische substanties af te kunnen
breken zijn vaak extra bouwstoffen nodig. Als dus alleen medicamenten worden
verstrekt, dan wordt de infectie wel bestreden maar het lichaam krijgt zo amper
of niet de kans te herstellen. Immers de infectie was ontstaan door de
verminderde weerstand. En de verminderde weerstand op zijn beurt heeft weer
kunnen ontstaan door het tekort aan belangrijke bouwstoffen.
De cirkel is
rond. Door de gebrekkige reserve die is gebleven, als er geen extra maatregelen
worden genomen om deze reserves aan te vullen zullen, kunnen deze of andere
infecties terugkeren en begint het geheel weer van voor af aan. Vaak alleen een
graad erger.
Pas als de duiven dan rust krijgen kunnen ze zonder extra
maatregelen na een medicijnkuur wel herstellen. Alleen….hebben we de tijd om ze
rust te geven bij de programmavliegers. Bij de fondduiven lukt dit nog wel. Maar
bij de fondduiven is de stressfactor en de infectiedruk voor de duiven ook weer
iets kleiner.
Dus zeker bij de programma duiven is het verstandig om de
noodzakelijk geworden medicijngiften vergezeld te doen gaan met extra
ondersteunende maatregelen.
Preventief handelen.
Maar beter is het
om zodanig te handelen dat de weerstand van de duiven op een dusdanig pijl is
dat de kans dat ze een infectie oplopen zo klein mogelijk wordt gemaakt.
Dat
de kans dat tekorten, die bijdragen aan een verminderde weerstand, niet kunnen
optreden. Kortom voorbehoedend te handelen.
En voorbehoedend handelen begint
al bij het koppelen. Zorgen dat de duiven voldoende weerstand hebben als ze
moeten leggen. Om zo te zorgen dat de kans dat jongen al heel vroeg opgezadeld
worden met een te hoge infectiedruk wordt voorkomen. En nee, dit betekent juist
niet de duiven volstoppen met medicamenten. Immers de jonge duiven moeten in
zekere mate met allerlei ziekten in aanraking komen om spelenderwijze hun
weerstand te kunnen opbouwen. Maar alles waar "te" voor staat is niet goed. Als
de jongen een te hoge infectiedruk meekrijgen dan wordt hun reactievermogen te
veel gevorderd waardoor ze minder goed zullen uitgroeien en ook hun
afweerapparaat zal moeilijker tot volle wasdom kunnen komen. Kortom, er ontstaan
jongen die gevoeliger zijn voor allerlei infecties zoals het ons allen bekende
"Adenocoli-complex"……"en als je dat eraan krijgt dan moet je er bovenop zitten"
hoor ik de duivenliefhebbers al zeggen. Ja en dan moeten we weer gaan dweilen
met de kraan open en is weer een cirkel rond. Is de adenocolibesmetting dan over
dan volgen al snel de luchtwegproblemen. Immers de reserves hebben weer de
berucht klap opgelopen. De prestaties vallen tegen en we zijn weer bij het begin
van het verhaal.
Dus daarom: preventief natuurlijk handelen.
Preventief
handelen.
Ik heb me de afgelopen jaren intensief bezig gehouden met
de mogelijkheden om de weerstand van de duiven zo hoog mogelijk te houden en
daardoor het gebruik van medicamenten zo veel mogelijk te kunnen beperken.
Daartoe hebben we in de kliniek een aantal producten ontwikkeld Phytovitaliteit,
en Bony-SGR die bij veel liefhebbers het resultaat hebben gebracht dat we
wensten. Namelijk duiven die een hogere weerstand hebben. Nu is een hogere
weerstand niet hetzelfde als een grote prijzenpot, maar de basis is gelegd en
van hieruit kan dan gewerkt worden aan de opbouw van de "forme". En zoals we
allemaal weten is een duif met vorm, tenzij het een "ezel" is, in staat om prijs
te vliegen.
Wat is nu de moraal van dit verhaal?
1. Zorg dat U al
bij de kweek voor voldoende weerstand van de duiven zorgt zodat de jongen een
betere start maken.
2. Beperk het gebruik van medicamenten tot het
noodzakelijke op strategische momenten.
3. Zorg dat na een medicijngift de
reserves kunnen worden aangevuld
4. Ondersteun de duiven zoveel mogelijk
zodat ze een optimale weerstand kunnen opbouwen.
5. Zorg in het vluchtseizoen
voor regelmaat en werk aan de hand van een vast schema.
6. Probeer stress
zoveel mogelijk te vermijden.
7. Zorg dat de duiven op deze manier ,
eventueel middels extra ondersteuning, aan de vorm kunnen gaan werken.
8. En
geniet dat de prijzen gemaakt worden waarop U zat te
wachten.
|
