 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
Nieuwsbrief mei 2010
 Paniek
De
afgelopen maanden werd ik meerdere keren gemaild of gebeld door
liefhebbers, die vaak al driftig in de weer waren met luchtwegmiddelen
bij hun duiven. Steevast was de klacht dat duiven terugkwamen van een
(voor)vlucht of van een trainingsvlucht met toegeknepen ogen,
krabbewegingen aan hun koppen en soms zelfs gekke vluchtbewegingen. Doorvragen
leverde dan vaak op dat men aan het kuren was tegen het geel met een
drinkwater of voerkuur of met tabletten of capsules. Wat was in deze
gevallen aan de hand. De duiven hadden geen mogelijkheid gehad om
voldoende te drinken waardoor ze een te hoge concentratie van de
geelmiddelen binnen kregen en dit leidde tot bijwerkingen. Oude
gebruikers van Emtryl uit de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw zullen
zich mogelijk deze beelden nog voor de geest kunnen halen. Want als
daar maar ook iets te hoog werd gedoseerd konden dit soort bijwerkingen
dramatisch op de voorgrond treden. Maar
hoe kan het dan dat dit nu ook weer gebeurt? De
oorzaak is vaak simpel. We hebben de afgelopen 10 jaar de dosering van
met name ronidazole ter bestrijding van het Geel en Hexamitiasis
drastisch moeten verhogen om nog een voldoende werkzame dosering te
bewerkstelligen. En dit
heeft tot gevolg dat we ook met dit lichtere geelmiddel al kort bij de
giftigheidgrens beginnen te komen. Ronidazole is zo’n middel
waar liefhebbers graag een halve dosering voor een of twee dagen van
gaven of geven omdat het zo altijd wel werkte. Helaas moet nu
geschreven worden ‘werkte’ want die tijd is
namelijk voorbij. Maar
goed, we zien dus nu vaker die gevallen van vergiftiging. Het is dus
zaak om tijdens een goed gegeven geelkuur de duiven niet mee te geven
op vluchten en er voor te zorgen dat ze voldoende vocht kunnen opnemen.
Verluchting.
Geregeld
zijn er liefhebbers, die bij herhaling de duiven aanbieden met
luchtwegproblemen. Theoretisch kan het zijn dat de duiven zich iedere
keer opnieuw besmetten, bijvoorbeeld tijdens de wedvluchten.
Aannemelijker is het in dit soort gevallen dat het met de verluchting
niet helemaal klopt. Of helemaal niet klopt. Veelal
betreft het duiven met uitingen van een chronische bronchitis. In de
praktijk moeten dit soort aandoeningen middels een combinatie van een
gerichte antibioticumkuur in combinatie met een middel als de
Bony-bronchicron snel te verhelpen zijn waarna de vliegprestaties van
de duiven weer snel op het gewenste niveau terugkomen. Duiven met
stralend witte neusdoppen en mooi in het vlees zittend kunnen soms ook
behept zijn met deze kwaal waardoor ze toch net 20 minuten tekort komen
op de wedvluchten. Vaak betreft het bewezen duiven die plotseling de
lijst niet meer lijken te kunnen raken. Jammer genoeg wordt menige duif
onterecht opgeruimd omdat ze na een goede behandeling immers gewoon
weer doen waarvoor ze zijn uitverkoren, namelijk prijsvliegen. Dus als U regelmatig last heeft van terugkerende luchtweginfecties tijdens het seizoen dan kan het wel eens verstandiger zijn de verluchting op het hok te laten controleren in plaats van het te pas en te onpas kuren. In een vorige nieuwsbrief maakte ik als melden van de heren Dick Duindam die zich in Nederland bezig houdt met klimaatadvies en Eddy Noël die dit in België doet. Ik wil daarmee niemand benadelen die ook professioneel advies geeft met betrekking tot de verluchting. Waar het mij alleen maar om gaat is dat we het te pas en te onpas kuren met antibiotica als lapmiddel voor achterliggende andere oorzaken zo veel als mogelijk proberen terug te dringen. Dus als er nog lieden zijn die zich professioneel met verluchtingsadviezen bezig houden dan wil ik in een toekomstige nieuwsbrief hen met alle plezier ook onder de aandacht brengen.
Oregano
Er
is momenteel best veel te doen over oregano en de
antibacteriële werking die dit kruid van nature herbergt.
Oregano is een kruid dat inderdaad bijdraagt aan de gezondheid van de
duiven. Het is in diverse varianten bij verschillende leveranciers te
krijgen. Bij ons zit het sinds lang verwerkt in een aantal van onze
voedingssupplementen. Zoals de Bony-MR supplement, Bony- MR-plus en de
Basiskern. Over
oregano wordt geschreven dat het een natuurlijke
antibacteriële werking heeft. Op die manier helpt het de
darmflora te stabiliseren. Ook endoparasieten en schimmels hebben een
hekel aan dit kruid. We
moeten ons realiseren dat kruiden wel degelijk bij kunnen dragen aan
het gezond houden van het lichaam. Indien er echter een zware infectie
ontstaan is dan zal het gebruik van deze middelen vaak in de goede
richting helpen, maar de praktijk van alledag leert dat er dan toch
veelal ondersteuning nodig is met een echt geneesmiddel. Dat neemt niet
weg dat in geval de duiven vrij zijn van infecties de kans dat er een
infectie tot ontwikkeling komt kleiner zal worden waardoor er absoluut
een positieve werking uit blijkt te gaan van diverse kruidenmiddelen.
We kunnen daarbij denken aan knoflook, oregano, pau d’arco
enzovoort. Er is nu ook vraag naar Oregano afzonderlijk, zodat we een 10% variant aan ons assortiment hebben toegevoegd.
Helderheid
Toen
ik ruim twintig jaar geleden overtuigd raakte van het feit dat we
verkeerd bezig waren, door maar steeds zwaardere medicijnen in de
(vooral jonge) duivenlijfjes te stoppen teneinde de (jonge) duiven
gezond te houden, werd ik door collega’s wel eens uitgelachen
en neergezet als een Don Quichote als ik stelde dat we ons meer op
preventieve gezondheidszorg moesten richten. Ik stelde dat we zouden
moeten investeren in het verhogen van de weerstand in plaats van het
verstrekken van steeds zwaardere medicijnen om de duiven weer gezond te
krijgen of te houden. De tijdgeest zat toen tegen en ik was denkelijk
destijds meer een roepende in de woestijn als ik terugkijk op die tijd.
Zelfs een collega binnen de kliniek die samen met mij de medische
begeleiding van de duiven verzorgde, proclameerde destijds openlijk dat
hij absoluut niet in die kruidenonzin wilde geloven. Maar ik bleef er
desondanks wel in geloven. Dat kwam ook omdat ik resultaten zag bij de
liefhebbers die bereid waren te kiezen voor de natuurlijkere aanpak. En
juist die resultaten sterkten me om door te blijven gaan ondanks de
tegenwind. Gelukkig begon de tijdgeest te draaien en kwamen
er meer geluiden en artikelen over een natuurlijkere aanpak van de
medische begeleiding van de duivensport. Kortom de tijd werd er rijp
voor. Dat
wil niet zeggen dat ik een absolute tegenstander ben van het gebruik
van diergeneesmiddelen, antibiotica en chemotherapeutica. Geenszins.
Maar waar ik wel tegen ben is het oneigenlijke gebruik van deze
middelen. Ik krijg nog wel eens kritiek van mensen die dan stellen dat
ik toch ook antibiotica voorschrijf. Natuurlijk doe ik dat. Ik ben
dierenarts en als duiven ziek zijn en ze medicijnen nodig hebben dan
schrijf ik die voor. Geen discussie over nodig. Maar
mijn stelling is dat we zoveel mogelijk moeten zien te voorkomen dat we
afhankelijk zijn, worden en blijven van medicijnen. Dat is naar mijn
stellige overtuiging absoluut niet nodig. Wat
we moeten doen om dat te bereiken is hebben van een goede wil. Dat
betekent streng durven selecteren onder de duiven, maar ook willen
investeren in de gezondheid van de duiven. Dus de weerstand van de
duiven helpen verhogen zodanig dat we ze niet zo gevoelig houden voor
overwaaiende kwaaltjes, dat ze gelijk weer aan de medicijnpot moeten.
Succes Peter Boskamp
Nieuwsbrief april 2010: Streptococcose voor meer info klik hier Nieuwsbrief maart 2010: Open deuren of toch niet? voor meer info klik hier De natuurlijke aanpak: Deel 2 voor meer info klik hier |
|Fotogalerij|Nieuws|Te
Koop|Contact|Links| |
