|
Nieuw jaar
Vanaf deze plaats wil ik alle lezers van de
nieuwsbrief een voorspoedig en bovenal gezond 2012 toewensen.
Als ik deze nieuwsbrief schrijf staan we al
weer op de drempel van het nieuwe jaar. Het jaar dat achter ons ligt is weer
om gevlogen. Veel mensen lijken te ‘klagen' dat de tijd steeds sneller gaat.
Iets wat ik tijdens de drukte de afgelopen maanden, bijna zou gaan beamen. De
laatste maanden waren weer voor de lezingen, beurzen en forums. Tijdens die
bijeenkomsten valt op dat er, gelet op de reacties, nog genoeg mensen zijn
die een andere interpretatie geven aan de ‘natuurlijke begeleiding' van de
duivensport. De duivenmelkers die de kliniek bezoeken zijn doorgaans die
liefhebbers die de filosofie betreffende de begeleiding van de duivensport,
zoals ik die voor sta, wel kennen. Op de beurzen enzovoort zijn er nog genoeg
liefhebbers die met de vraag komen wat die vorm van begeleiding dan nu
precies inhoudt. Dan realiseer jezelf ineens weer dat er de afgelopen jaren
al veel verandert is, maar dat er toch nog veel onduidelijkheid blijft
bestaan. Menigeen denkt dat ondergetekende louter en alleen natuurlijke
producten gebruikt om de duiven gezond te houden. Dat is echter niet het
geval. Ik maak wel degelijk gebruik van geneesmiddelen als de duiven ziek
zijn. Wat wel waar is, is dat ik probeer het gebruik van medicatie te
beperken. Zo zou het gebruik van medicatie buiten het vliegseizoen, mijns
inziens, niet of nauwelijks nodig moeten zijn. Belangrijk daarbij is
natuurlijk ook onderscheid te maken in het spelsoort wat men speelt. Immers
tijdens fondvluchten is het zeker ook mogelijk om nagenoeg zonder medicatie
fantastische resultaten neer te zetten. Bij de doorsnee programmaspelers is
dat (nog) niet mogelijk. Maar toch liggen ook hier nog mogelijkheden voor het
oprapen. Zelfs bij de jongen is op dit gebied veel mogelijk. Men dient dan
alleen verder te willen kijken dan de neus lang is.
Het is natuurlijk zonneklaar dat als de
duiven ziek zijn we ons maar wat gelukkig mogen prijzen als we antibiotica
tot onze beschikking hebben die de dieren kan helpen bij het overwinnen van
de infectie. Natuurlijk dient in die gevallen adequaat en doortastend te
worden opgetreden. Daarnaast is het verstandig om goed te bekijken of het
uitbreken van een infecties niet te wijten valt aan een gebrekkige weerstand
van de duiven. Een ondermijning van de weerstand die de duiven bevattelijker
maakt voor infecties van allerlei aard. Als we als dierenartsen de
behandeling louter en alleen beperken tot het verstrekken van antibiotica met
als achterliggende gedachte ‘op hoop van zegen', dan zijn we mijns inziens
verkeerd bezig. Immers op die manier kunnen we er haast vergif op innemen dat
we de liefhebber binnen de kortste keren weer terug zien voor een nieuwe kuur
omdat er weer een (andere?) infectie is uitgebroken. Het verzuimen van het
geven van goede adviezen om herhaling te voorkomen, dan wel het niet geven
van adviezen hoe de weerstand van de duiven op een hoger plan te brengen is
dan te beschouwen als een volstrekt onvoldoende diergeneeskundig handelen.
Wat maar gezegd wil zijn is dat in geval
van ziekte doeltreffend en krachtig ingegrepen dient te worden, maar dat
daarnaast herhaling voorkomen dient te worden. En wat dat laatste betreft
zijn er mogelijkheden op het natuurlijke vlak (Natuurlijke ondersteuning in
combinatie met zoötechnische maatregelen). De praktijk leert dat het mogelijk
is de duiven zodanig te ondersteunen dat ze minder bevattelijk worden voor
infecties. Op deze manier wordt het ook mogelijk op termijn beter te
selecteren. Immers de chronisch zwakke broeders worden op die manier niet
voortdurend aan de praat gehouden met medicatie. Op die manier kan ook de
infectiedruk op het hok dalen. De ziekte-uitbraken nemen zo af. Daardoor
wordt de behoefte aan antibiotische middelen kleiner.
"Het beste ‘geneesmiddel' is en blijft
selectie"
Het is ook niet meer van deze tijd op
louter voer en water te willen presteren. De duivensport is topsport
geworden. Te veel aan het toeval over willen laten is een zekere garantie
voor luchtstaren. Vanzelfsprekend moet men op de eerste plaatsgoede duiven hebben,
men moet een goede liefhebber zijn die zijn ogen gebruikt, consequent is en
zijn luimen niet naar de waan van de dag laat hangen. In de winter worden de
prijzen van het volgende seizoen behaald. Maar ook tijdens het vliegseizoen
is verstand gebruiken van groot belang. Voedingssupplementen verstrekken kan
zijn nut hebben. Dat is bewezen. Maar het heeft alleen nut als men het geven
van supplementen koppelt aan een gedegen trainingsprogramma voor de duiven en
consequent handelen.
Het achterwege laten van dat laatste is
voor mij altijd een van de redenen geweest om geen schema's te maken voor het
vliegseizoen. Ik blijf van mening dat ieder hok anders is en dat
eenheidsworsten niet bestaan. Dat ik nu toch overstag ben gegaan en een
richtsnoer ben gaan opstellen voor het vliegseizoen hinkt op twee gedachten.
Enerzijds kan een ieder zijn voordeel er mee doen als men daarbij een gedegen
trainingsopbouw niet achterwege laat. Anderzijds is zo inzichtelijk te maken
dat men echt niet iedere dag het water hoeft te ‘kleuren'.
In de komende tijd zal ik in de
nieuwsbrieven de in de duivensport veel voorkomende ziekten de revue laten
passeren waarbij aandacht zal worden besteed aan de nieuwste inzichten en
ontwikkelingen.
Vooruitlopend op de komende nieuwsbrieven
is het misschien goed om een overzicht te geven van de verschillende groepen
van infecties die de duiven kunnen belasten.
- Bacteriële infecties (bijv. Paratyfus,
Streptokokken)
- Virale aandoeningen (bijv. Paramyxo, Herpes)
- Protozoaire aandoeningen (bijv. Coccidiose en
Trichomoniasis)
- Ectoparasieten ( bijv. luizen en mijten)
- Endoparasieten (bijv. spoelwormen en
lintwormen)
Het lijkt misschien overbodig deze
verdeling te maken maar menigeen verkeert in de overtuiging dat men met
antibiotica ook virusinfecties kan bestrijden. Dit is een grote misvatting
waar we geregeld tegenaan lopen. Alleen de bijkomstige bacterie-infecties bij
virussen kan men met antibiotica bestrijden de virussen zelf dus niet.
Verder is het een gegeven dat voor de
bestrijding van protozoaire infecties als het Geel slechts een beperkt aantal
medicijnen beschikbaar is. Deze behoren verder ook nog eens allemaal tot
dezelfde categorie (Imidazolverbindingen) zodat resistentie tegen het ene
middel al snel leidt tot resistentie tegen de andere middelen. In geval van
een geelbesmetting wordt het dan ook steeds belangrijker
De infecties grondig aan te pakken en niet
de toevlucht te zoeken tot korte, nietszeggende kuurtjes.
Succes
Peter Boskamp
|
